HSP’er op een TOOL concert

Woensdag 26 juni 2019
Over HSP wordt veel geschreven. HSP voor kinderen, werknemers, ouders … noem maar op.
HSP’er, dat zijn de mensen die, getest of niet, zeggen dat ze gevoeliger zijn, hoog gevoelig zelfs!
 
Als je hoog sensitief (of hoog gevoelig) bent, dan lees je dit hier misschien alsof ik eraan twijfel dat het bestaat. Niks is minder waar want ik weet erg goed hoe het is om HSP’er te zijn. Ik kijke er heel anders na dan de meeste. En ik ben er zo een. Al in mijn jeugd begon ik hier mijn weg in te vinden.
 
Hoe vaak heb ik niet gehoord:
 
“Je bent te gevoelig.”
“Je hebt een dikkere huid nodig.”
“Nee, dat is niet waar wat je voelt, want ik voel het niet.”
“Wat een onzin, het is niet koud, warm, …”
“Leg niet elk woord op een weegschaal.”
 

HSP -  High Super Power

 
Mijn hele jeugd dacht ik, met mij klopt iets niet. Tot dat ik op een ochtend bedacht, mijn sensitiviteit als een kwaliteit, als een soort super-power, te zien. En niet als iets wat je weg moet werken.
Toen een volwassene iets als “Je bent te gevoelig” tegen mij zei, gaf ik met een nieuwe zelfverzekerdheid terug: “Misschien moet jij eens leren om meer te voelen!”
Om meer te voelen heb je moed nodig. Ik begon de ‘grote mensen’ dus aan te moedigen meer te voelen.
 
Terug naar mijn super power:
Een super-power hoef je niet te veranderen. Het is wel handig om te leren hoe je ermee om gaat, deze nuttig inzet en hoe je je zelf ervoor beschermd niet uitgeput te raken.
Het laatste duurde nog enkele jaren.
 

HSP – Watblief? - Hoog sensitieve persoon

 
Voor degene die dit leest en niet weet waar het omgaat, hier een beknopte samenvatting:
Wij allen horen, zien, voelen, bewegen, ruiken, proeven. En er is een gemiddelde maat aan hoe je al deze indrukken opneemt, verwerkt en waarneemt. Een hoog sensitieve persoon (HSP) ervaart deze prikkels allemaal of tenminste op sommige waarnemingskanalen meer, intensiever. Dat geeft kwaliteiten en valkuilen. Als je bijvoorbeeld steeds meer prikkels binnen krijgt dan anderen, raak je ook sneller vermoeid. Maar omdat je mee wilt doen met de rest van de kudde, leer je jezelf aan om over deze grens heen te gaan. Uiteindelijk ben je niet zomaar moe maar ben je gewoon op, uitgeput. En heb je je grenzen zo zeer verwaarloosd, dat je niet meer weet waar ze zijn. De hoog sensitieve mens voelt de eigen grens juist minder. Leuke paradox


Achtung! Achtung! Valkuil in zicht!

 
De valkuil die ik het meest tegen kom en ooit ook zelf heb mee gemaakt is, dat je gaat interpreteren. Je komt een ruimte binnen en je voelt meteen spanning. Prima! Áls je hier stopt. Maar de meeste HSP’er gaan door en in gedachten ontstaan wilde verhalen waar de spanningen vandaan komen. Er wordt over de oorzaak nagedacht en als het erger wordt, trekt degene het zich helemaal aan.
Ik herinner mij nog hoe ik mij voelde als ik voor het eerst een volle rouwzaal binnen liep. Ik kende de overledene niet eens en toch overkwam het verdriet en het verlies van de aanwezigen mij als een mega hoge golf waar een surfer graag op mee wil gaan. Ikke niet.
 
Ben je nog een kind, en maak je dit ook mee, begint hier mogelijk een gevoel van schuld en je weet niet eens waarover je je schuldig voelt.
Naar, zeg!
Dat neem je mee in je adolescent, je wordt volwassen en voelt je steeds schuldig om wat dan ook. Herken je dat? Bel me dan.
 
Of als het je lukt:
Constateer wat en waar in je lichaam je iets waarneemt, iets voelt. Ga niet interpreteren. Nooit & never! En respecteer je eigen grens, toon zelfrespect!
 
Ook kunnen sommige HSP‘er visueel meer detail in een oogopslag waarnemen dan anderen. Dat helpt mij bijvoorbeeld door bijzonder mooie foto’s te maken maar kan ook afleidend zijn als ik eigenlijk ergens anders mee bezig ben.
 
Visueel, auditief, kinesthetisch, olfactorisch, HSP of niet HSP. -  Het maakt niet uit!

De kracht ligt erin om focus te kunnen houden en zelf te kiezen wanneer je je verliest in alle mooie of minder fijne prikkels en wanneer je jouw individuele firewall aan zet!
 
 

Oh ja… Tool! Firewall off!

 
Afgelopen week waren wij op een TOOL concert. Het concert in Ziggo Dome was binnen enkele minuten uitverkocht. Ik wil proberen om te delen hoe dit muzikaal én visueel uniek belevenis vanuit de perceptie van een HSP’er ervaren wordt.
 
Ik had overigens 2 dagen nodig om bij te komen, want níet erg was, meer een soort van nagenieten.
#SetYourMind. Ik kies dus ervoor om er een positieve waarde aan te geven, belangrijk!

 
Ik kom binnen en ben meteen dicht omsingelt van mensen die merendeels langer zijn dan ik. Ik ruik parfums, zoet, kruidig, volgens mij is er een patchoeli bij. Dat roept herinneringen op aan mijn jaren ’80. Maar ik blijf hier. Hier en nu. Ohw…. Ik ruik een ‘funny sigaret’. En de mens naast me gebruikt juist geen deo. Dit zijn allemaal flitsen van indrukken die mijn lichaam verwerkt en dat tegelijk met 1000e anderen!
 
Ik voel mijn trommelvliezen bewegen….zo snel…op en neer ondanks oordopjes. Die gebruik ik overigens voor het eerst op een concert. Het lijkt als of elk cel van mijn lichaam een soort trommelvlies is. Ik voel de drums onder mijn voeten en onder mijn borstbeen het meest…. Als er een akoestisch caleidoscoop was, dan zou ik dat nu zijn. Ritmisch, dan maatwisseling, dat is TOOL, onverwacht. Hier hou ik van. Dat voelt levendig!
 

Mijn heel lichaam is ineens een soort Cajon, alles pulseert!

 
Ik hoor en voel ongenadig harde tonen en dan weer juist fluisterzacht en gevoelig. Soms komt cynisme in mij op wat ook met de teksten te maken kan hebben, die ik natuurlijk ook onbewust verwerk. Maar dat weet ik niet zeker, want ik ga niet interpreteren. Ik neem waar. Puur. Hier. Nu.
 
Mijn lichaam lijkt alle emoties van simpel tot extreem ingewikkeld op te vangen en te verwerken. Tempo en maatwisselingen van de band dragen hier zeker aan bij. Niet gemakkelijk maar een geweldige ervaring.
 
De mensen om mij heen genieten, zijn merendeels vrolijk, dat voel ik. Dat zie ik. Ik hoor ook hun stemmen. Sommigen zingen mee.
 
Tussen de schouders door heen kijkend neem ik alles in mij op wat ik kan zien! Ik raak af en toe in een soort trance, heerlijk. En als ik om mij heen kijk, ben ik de enige niet. Op grote schermen spelen zich een soort doemscenario’s af wat zich in mij mengt met de blijdschap van het weten dat het (nog) niet écht is. De wereld bestaat nog als wij naar buiten gaan. Dan ben ik soms zo opgelucht dat het bijna kitscherig voelt.

Ik voel mij als een kind op de kermis. Van alle kanten komt van alles op me af! En ik heb geen extra antenne om alles op te vangen. Nee, ik heb een xxl schotel om niks te missen. Geweldig! Ik ga erin op en wordt een met alles een iedereen. Grenzen vervagen. Heel eventjes. Dan ben ik weer ik. Gelukkig ook. Wie moet ik anders zijn?

Twee uur  later zitten we in de auto. Ik ben blij dat ik niet moet rijden en val tevreden en ‘vol’ in slaap.
 
 
Voor mijn Mental Coaching is het niet relevant of je wel of niet hoog sensitief bent. Als je snel overprikkelt raakt, vermoeid of je grenzen niet waarneemt kan ik je hier erg goed bij helpen om van een HSP een High Super Power te maken! - Neem contact met mij op om te beginnen!